Alpha Conferentie
In Juni 1998 werd in de Anglicaanse St. Matthews kerk, Sherwood, Brisbane, Australië, een Alpha Conferentie gehouden. De redacteur van het tijdschrift Despatch woonde de gehele Conferentie bij en heeft zijn bevindingen in een document vastgelegd. Hoewel de sfeer vriendelijk en aangenaam is, noemt deze redacteur het Alpha gebeuren een misleidende en aantrekkelijke begoocheling en om geen waarschuwend geluid te laten horen, zou ondenkbaar en liefdeloos zijn, Het begin is weliswaar goed maar naarmate de cursus vordert komen deervaringen van de HTB [moederkerk van de Alpha cursus] aangaande de "Toronto Blessing" meer en meer ter sprake, met een onjuiste uitleg van verschillende bijbelpassages, zo typerend voor de Toronto aanhangers, samen met oproepen tot eenheid in een sfeer van overmatige nadruk op de Heilige Geest. De opzet is kennelijk om zoveel mogelijk mensen van diverse pluimage eensgezind bij elkaar te brengen, waarbij het Toronto fenomeen er voor zorgt dat de mensen van éénzelfde geest worden bezield. Vragen wij ons dan ook af wat nu precies de voornaamste doelstelling van de Alpha activiteiten zijn, dan valt het zeer te betwijfelen of dat wel zonder meer de presentatie en verkondiging is van het zuivere evangelie van Jezus Christus, of dat de beklemtoning daarvan meer dient om argwanende en twijfelende mensen een prettig gevoel van gerustheid te geven. Want hoewel beleden wordt dat het om het evangelie gaat, blijkt toch duidelijk dat het bereiken van de eenheid der kerken door de eucumenische beweging de grote doelstelling is van Alpha internationaal. Ja, eenheid met het Vaticaan als regerende macht, blijkt het uiteindelijke doel te zijn voor alle mensen. Wendy B. Howard, The Alpha Course - Friend or Foe? p. 3, 4.

De Australische Alpha leidster, Mona Carter, sprak over een visioen wat ze had waarbij Jezus in het midden stond en een `vuur' uitging over het gehele land in elke kerk en gemeenschap. Alpha over heel de wereld. Alpha over heel Australië... En de Toronto ervaring, als blijk en bewijs van geestelijke opleving, kreeg in de presentaties op de conferentie ruimschoots aandacht. Bruce Sligo vertelde over de geweldige ervaring die hij op het Brompton thuisfront van Alpha in Engeland had opgedaan, toen hem de handen werden opgelegd en hij een 'electrisch schokeffect' doormaakte. Hij sprak over de veranderingen die in de wereld gaande zijn en over de noodzaak om zelf de verandering: de `paradigma shift' van de mensheid te ondergaan, op zoek naar een 'global experience' een wereldomvattende ervaring, door de `verlichte' mentaliteit los te laten van het beklemtonen van bekende leerstellige begrippen. Maar dit is alles New Age filosofie. Alpha blijkt een beweging te zijn die bezield is met de geest van de New Age van onze dagen; de prominente geest van eenheid en broederschap van alle religies in één grote, allesomvattende wereldreligie. Twijfelt u daar nog aan? Lees dan eens de berichten over de vele Alpha activiteiten die wereldwijd in talloze landen onder allerlei godsdiensten plaats vinden. Zo lezen wij bijvoorbeeld: "Ik heb door Alpha vrienden gemaakt met Katholieken en Protestanten - er is een band die niets kan verbreken... Alpha was gelijk de zon die ging stralen op een overigens sombere dag - het ademde nieuw leven. " "Alpha... wordt gezien als een middel om beide, Protestanten en Katholieken bij elkaar te brengen... " "Alpha nodigt uit om zich te verenigen op gemeenschappelijke grond. " 'Alpha News' March-Jane, 1998, pp. 10, 11.

De redacteur van 'Despatch Magazine' schrijft dat er duidelijk sprake is van dubbelzinnigheid want wat weliswaar helder wordt beweerd, komt niet overeen met de werkelijkheid. Alpha brengt geen gezonde bijbelse boodschap, hoewel velen die de conferenties bijwonen, Alpha stellig verdedigen en zullen zeggen dat er wel een zuivere boodschap werd gebracht. Maar Alpha legt, integendeel, meer de nadruk op ervaring, gevoelens, emoties, genoegens, visioenen, het geraakt worden in de geest, het vuur van opleving en dergelijke. Er is eerder sprake van afval van het ware geloof en van de bijbelse leer. We lezen: `Zonder twijfel is het droevigste resultaat van de 'grote afval' in deze huidige periode van de geschiedenis der kerk dat de leden met weinig of geen onderscheid aangaande dwaling worden overgegeven, zodat zij niet in staat zijn om op toereikende wijze de valse leringen te onderkennen die op de vloedlijn door de kerken spoelen. Alpha is een heel knappe vervalsing die zeer goed een voornaam middel kan zijn om 'Pentecostals' en 'Evangelicals' in de ene wereldkerk van de Nieuwe Wereldorde te brengen. " W. B. Howard, a.w. p. 6.

De Alpha leiders wezen weliswaar op gehoorzaamheid en op verbinding met God maar het was wel opmerkelijk dat verbondenheid met Alpha voortdurend met nadruk centraal bleek te staan want: "Alpha is het antwoord voor de wereld; Alpha is het middel in Gods hand, " zo werd met klem en in vaste overtuiging betoogd. Maar is Christus niet het enige antwoord voor de wereld? Is Hij niet alleen de Weg, de Waarheid en het Leven voor alle mensen? Kunnen wij ons niet beter met Hem verbinden en met meer toewijding aan Hem toevertrouwen? En is het niet veel heilzamer wanneer wij niet Alpha, maar naar de wil van onze God, de naam van Jezus groot maken in deze wereld? De apostel Paulus zegt immers ronduit: "Want ik had niet besloten iets te weten onder u, dan Jezus Christus en dien gekruisigd. " 1 Cor. 2:2. Niet Alpha, maar Jezus Christus staat centraal als het enige antwoord voor deze boze wereld "want er is ook onder de hemel geen andere naam de mensen gegeven, waardoor wij moeten behouden worden... Jezus Christus, die Zichzelf gegeven heeft voor onze zonden, om ons te trekken uit de tegenwoordige boze wereld, naar de wil van onze God en Vader, wien de heerlijkheid zij in alle eeuwigheid!" Hand. 4:12. Gal. 1:4. Niet Alpha, maar Christus is het middel in Gods hand voor ware gemeentegroei, want Hij' is het die `naar de wil van onze God en Vader' is gegeven om de mensen `te trekken uit de tegenwoordige boze wereld.' In harmonie met de Schrift behoort bij elke activiteit voor gemeentegroei, Christus alleen centraal te staan.

Alpha wijkt af van Gods Woord. Men werkt moeiteloos samen met een ieder die zich maar godsdienstig noemt, ongeacht Gods raad om geen samenwerkend verbond te vormen met hen die verkeerde leringen aanhangen. Een ieder wordt ronduit aangemoedigd om tot eenheid en broederschap te komen en geen acht te slaan op verschil van inzicht, maar slechts te letten op dat wat samenbindt.
Alpha brengt niet de van God gegeven eindtijd boodschap en laat evenmin voor deze laatste dagen waarin wij leven een zo noodzakelijke waarschuwende stem horen. Alpha spreekt slechts over eenheid, opleving en gemeentegroei en niet over de afval waarvan de Bijbel spreekt. Alpha geeft te kennen dat de leer ondergeschikt is en dat leerstellingen minder belangrijk zijn, terwijl de Bijbel duidelijk aantoont dat zuiverheid van leer noodzakelijk is en alle aandacht verdient. De verkondiging van onvervalste leerstellingen is juist een kenmerk van Gods ware gemeente, want alleen door de waarheid wordt men geheiligd en waarlijk vrijgemaakt. Alpha neemt aan dat de manifesterende kracht van de Geest bezit neemt van zondaars die niet wederom zijn geboren terwijl de Schrift te kennen geeft dat de kracht van de Geest zich als regel manifesteert in oprechte gelovigen met een nieuwgeboren en toegewijd hart. Alpha laat weten dat de geestelijke geboorte een proces is. De wedergeboorte - het overgaan van dood naar leven - neemt een heel leven in beslag om die geboorte zo compleet mogelijk te maken. Maar dat is in harmonie met het inzicht van de' Katholieke kerk en niet met wat de Bijbel ons leert. De geestelijke geboorte vindt plaats op hetzelfde moment waarop men Christus bereidwillig en in oprecht geloof aanneemt. Het moment van de wedergeboorte tot een nieuw geestelijk leven is het ogenblik dat men door het geloof in Christus wordt gerechtvaardigd en in Hem een kind van God mag zijn, geroepen tot een nieuw leven van heiliging en dát is een levenslang proces. Alpha en ook de Katholieke kerk geven geen duidelijk inzicht want niet de wedergeboorte maar onze heiliging is een levenslang proces. W. B. Howard, a.w. p. 9.