Vancouver

Yves Brault heeft niet alleen diverse opzienbarende opwekkingsbijeenkomsten bezocht, maar had er aanvankelijk ook een werkzaam aandeel in. Hij schrijft: "In deze dagen en eeuw waarin de grote massa wordt aangetrokken door dolle geestelijke manifestaties, die steeds dwazer worden, naarmate de hedendaagse religieuze leiders groter geestelijke en lichamelijke voordelen bieden aan hun kudde, doordringt een steeds toenemende veronachtzaming van bijbelse principes en leerstellingen de kerk, terwijl velen deze dagen de grootste opleving noemen die wij ooit hebben gekend... Ik heb het gebruik van diverse vormen van manipulatie en misleiding van populaire religieuze leiders gadegeslagen. Dit was onverwacht en het heeft mij aangezet tot onderzoek... "

Deze ooggetuige geeft ook een beschrijving van de escapades van Rodney Howard-Browne, de voornaamste leider van het `lach-fenomeen,' dat zich in de 'Toronto,Blessing' in het bijzonder openbaart. Hij heeft Rodney's diensten voor het eerst meegemaakt in 1992 in Orlando, in de kerk van Benny Hinn en daarna in een serie te Vancouver in 1996 waarvan hij een beschrijving geeft. Hierbij enkele punten die ons een indruk geven van Rodney's optreden: Het was niet toegestaan de diensten met een camera of recorder op te nemen en men werd gewaarschuwd niet te stappen op hen die op de grond lagen want hoewel zij onder, de kracht van `de Geest' zijn, voelen ze nog wel pijn. Opvallend is de opwindende rol die de muziek speelt `om de menigte op te peppen.' Deze dienst was actief en nodigde uit tot deelname en duurde 60 tot 90 minuten. We lezen: "Bij het lied: 'Ik wandel door het geloofwerden de mensen aangezet om in de kerkbanken heen en weer te lopen en iedereen marcheerde links en rechts heen en weer. In een voorval als dit, moetje wel meedoen, tenzij je door je buren onder de voet wilt worden gelopen. Het favoriete nummer: `Het maakt datje wilt dansen ' had in de menigte waanzinnig gedans tot gevolg waarbij een aantal naar voren renden en sprongen en draaiden, al bij het eerste couplet. "

Rodney toont zich onverdraagzaam. Hij schijnt het nodig te vinden om instructies te geven hoe ze moeten lachen en zich gedragen en hij heeft het gemunt op hen die niet volgens zijn wensen reageren. Het is bedreigend zoals hij de serieuze typen mensen behandelt die zich niet uitbundig gedragen: "We zullen de religieuze duivel uit u drijven." Er is nauwelijks vrijheid in zijn diensten. Je voelt je geïntimideerd en verplicht te gehoorzamen of in te stemmen, wil je niet onder Rodney's aanstootgevende categorie vallen. In elke vergadering liet hij geen kans voorbijgaan om zijn critici neer te halen; zij die zijn manier van optreden in twijfel trekken: "Sommige mensen hebben meer vertrouwen te geloven dat de duivel hier vanavond zal komen om de mensen aan te raken. Hoe stom kun je worden en nog ademhalen ook " En verwijzend naar de amerikaanse theologen, spreekt hij over `doodskoppen - witgepleisterde graven vol met doodsbeenderen,' gelijk een `hardlijvige ezel.'

Ook speelde hij het spel van geloofsgenezing. Hij bad voor een kankerpatiënt en legde een vrouw de handen op en vertelde over genezingen van voorgaande campagnes en natuurlijk sprak hij over de zalving die God iedereen wil geven en bevestigt met tekenen en wonderen. Terwijl hij dit zei, stond hij naast iemand die door gebaren de boodschap aan een groepje dove aanwezigen overbracht. Maar vreemd genoeg bad Rodney niet voor hen en legde hen niet de handen op. Een invalide werd ook genegeerd, evenals een jonge vrouw die ernstig gestoord was. Hoevelen zullen de toedracht van het gebeuren hebben beseft? "HowardBrowne is gelijk geloofsgenezers, handig, selectief en misleidend. " Aangevend dat hij een zalving van God heeft, bedreigde hij zijn critici nog eens en diegenen die dat zouden kunnen worden: "Wanneer u niet het ware van uw kritiek kunt aantonen kunt u beter uw mond houden. Juist, sluit uw mond, Amen. "

De laatste dag zou Rodney op iedereen de handen leggen. Hij sprak zo'n 25 minuten en liet een opname horen van een vorige campagne. De technicus zette het geluid hard aan. Een oorverdovend applaus met uitroepen was te horen. De aanwezigen luisterden gelaten en het geluid werd nog harder gezet en Rodney begon te klappen en te schreeuwen: Jezus, Jezus. De massa begon nu ook volop te klappen en te roepen en weldra dansten mannen en vrouwen alsof ze gehypnotiseerd waren. Rodney had de massa waar hij die wilde hebben. "Ze stonden onder zijn mesmeristische betovering. " Yves Brault schrijft verder: "Ik voel me niet gesticht of opgebouwd in zulke bijeenkomsten. Muziek wordt gebruikt als een middel om individuën in een hyper suggestieve emotionele staat te brengen; fantastische en overdreven verhalen worden verteld om het vertrouwen van de mensen te winnen en de Schrift wordt misbruikt of verdraaid om hun onbijbelse leringen en praktijken te ondersteunen. Rodney HowardBrowne orkestreerde de show niet alleen door de mensen instructies te geven hoe zich te gedragen, maar hij toonde ook duidelijk zijn arrogante natuur door zijn uitlatingen en houding. Waar is vandaag de vreze des Heren? " Yves Brault.The Intoxicating Spell of Rodney Howard-Browne, An Eye-Witness Report on the Canadian Escapades of the "Holy Ghost Bar-tender" 1997, Personal Freedom Outreach, P.O. Box 26062. Saint Louis, Missouri 63136.