My.agp - sermonroom ][ Pad naar de troon van God

De gouden Tafel (20)

De eerste stap in heiligmaking

We zijn nu werkelijk in het heilige, de plaats der heiligmaking. Geweldige mogelijkheden liggen voor ons. Laten we elke gelegenheid benutten met alle middelen die de hemel ons ter beschikking stelt. Zoals in de voorhof van het heiligdom, het werk van verzoening en rechtvaardigmaking verzinnebeeld worden bij het koperen altaar en het wasvat, zo wordt in het heilige de heiligmaking verzinnebeeld door de gouden tafel, het gouden altaar en de gouden kandelaar. He<%-2>iligmaking is werkelijk een “gouden” ervaring. De gouden tafel verschaft ons de eerste gelegenheid tot christelijke groei voor karaktervervolmaking, voor heiligmaking. Het is het werkelijke startpunt voor onze groei naar de maat van de wasdom der volheid van Christus.

De gouden tafel

Ex.25:23-30; 37:10-16. De tafel stond aan de noordzijde van het heilige en was van acaciahout gemaakt en met goud overtrokken. Op deze wijze wordt de verbinding tussen de Godheid en de mensheid gesymboliseerd. Het woord van God, geïnspireerd door God, maar door mensen geschreven, toont deze verbinding. Zoals reeds opgemerkt, is Christus de Almachtige (Jes.11:5; Openb.19:6). Afgoderij vervalst de waarheid en toen Israël afviel, maakte het goden van “goud.” Hiermee verwierpen zij de ware God, het zuivere goud en zeiden: “Dit is uw God Israël, die u uit het land Egypte heeft gevoerd.” Ex.32:4,8.

De tafel was twee el lang, een el breed en anderhalve el hoog, dezelfde hoogte als het rooster in het koperen altaar. Zou dit niet een aanwijzing kunnen zijn, dat rechtvaardigmaking en heiligmaking van evengroot belang zijn in de christelijke ervaring? De eerste is de grondslag voor de tweede, maar geen van tweeën kan gemist worden.

De twee kronen van de tafel

Geheel rond de bovenkant van de tafel was een omlijsting van goud, (Ex.37:11) een krans. Buiten deze krans was er nog een andere: “Hij maakte er een rand van een handbreedte omheen en een gouden krans rondom de rand.” Ex.37:10,12; 25:25. Hiervan zeggen sommigen dat deze lagere rand of krans, een plank onder het tafelblad omsloot, zoals dat te zien is aan onze moderne serviestafels.

Als dat zo was dan vormde deze plank een plaats voor de schalen die op de tafel waren (Ex.37:16). Op deze wijze werd de tafel met een dubbele kroon versierd, één rond de bovenkant en één rond de plank die lager was gelegen (Ex.37:16). Aan de buitenkant van deze krans, op de vier hoeken van de tafel, waren vier ringen van geslagen goud voor de draagstokken (Ex.37:13,14; 25:26,27). De dubbele lijst van kransen had een tweevoudige betekenis. Een krans (een soort kroon) door een souverein gedragen, wijst op autoriteit en macht. Het Woord van God, door het brood op de tafel gesymboliseerd, heeft dynamische kracht. In het hart ontvangen, verandert het het leven. Het is levend en krachtig en scherper dan een tweesnijdend zwaard en het dringt door, zó diep, dat het vaneenscheidt ziel en geest (Hebr.4:12). Het heeft gezag. Het Woord riep de wereld in aanzien.

“Door het Woord van de Here werden de hemelen gemaakt en al hun heir door de adem van Zijn mond.” Psalm 33:6. Wanneer God spreekt, laat dan de aarde voor Hem zwijgen (Hab.2:20). Hij is het Die spreekt, het is aan ons om te gehoorzamen.

Deze kronen verzinnebeelden zeer toepasselijk het loon dat diegenen zullen ontvangen, die altijd van de gouden tafel eten. Iedereen die ijverige studie heeft gemaakt van Gods woord, zal het er mee eens zijn dat het de ziel een dubbele beloning geeft.

De gouden tafelschalen

“En hij maakte het gerei dat op de tafel behoorde, de schotels, schalen, kommen en de kannen waarmee geplengd wordt, van louter goud.” Ex.37:16. Hoeveel schalen van elk soort er waren wordt niet verteld, maar zonder twijfel varieerde het aantal al naar gelang de dienst dit vereistte. De twaalf vorsten brachten elk een gouden schaal bij Mozes, verder een gouden sprengbekken en een gouden schotel (Num.7:86).

Het brood op de tafel

“Gij zult fijn meel nemen en daarvan twaalf koeken bakken; uit twee tienden efa zal elke koek bereid worden; gij zult ze op twee stapels leggen, zes op een stapel op de tafel van louter goud voor het aangezicht des Heren.” Lev.24:5-9. Elke koek was bereid uit twee tienden efa meel. Een tiende efa was ongeveer 2,2 liter als inhouds maat. D.w.z. dat elke koek gemaakt werd uit plus minus 4,5 liter meel. Het stelsel van maten en gewichten dat in de Bijbel gehanteerd werd is natuurlijk verloren gegaan.

We mogen echter veilig aannemen, dat deze twaalf grote broden ruim in de behoefte van de priesters voorzagen, dus van Aäron en zijn vier zonen (Ex.28:1) die de twaalf stammen vertegenwoordigen (Lev.24:9). Het werd op een heilige plaats gegeten. Dat is in de voorhof, welke een heilige plaats was (Lev.6:26). In het heiligdom zelf werd nooit iets gegeten. De eerste afdeling wordt dikwijls “de tent der samenkomst” genoemd, en de tweede afdeling “het heiligdom” (zie Lev.16:8). In de Hebreeënbrief wordt daaraan vastgehouden. Volgens Hebr.8:2 doet Jezus dienst in de tabernakel en in het heiligdom (grieks) d.w.z. in de eerste en de tweede afdeling van het heiligdom. Het brood en de wijn werden gedurende de week gegeten en gedronken door de priesters. Hierbij wordt opgemerkt dat dit geen alcoholische wijn was want dit was op straffe des doods verboden (Lev.10:8-9).

Christus: “het Brood des Levens”

Het brood symboliseert Jezus, het Brood des Levens (Joh.6:35). Hij is het brood dat uit de hemel nederdaalde: het Woord van God (Joh.6:32,33,38,63; 1:1). Het brood en de wijn op de tafel wijzen naar het heilig avondmaal. Let er op dat dit onmiddellijk volgt op de instelling van de voetwassing, verzinnebeeldt aan het wasvat. Wanneer wij, nadat we gewassen zijn deelnemen aan het brood en de wijn van het avondmaal, vernieuwen we dan niet ons verbond met Jezus, om ons dagelijks te voeden met het Brood des Levens en te drinken uit de Fontein des levens? (Joh.6:53-56).

Onderscheiden wij in deze symbolen Zijn gebroken lichaam en Zijn vergoten bloed en zijn we gewillig voort te gaan met het deelnemen aan Zijn lijden, waarvan het Heilig Avondmaal een voorstelling is? Laten wij daar goed over nadenken opdat wij niet op onwaardige wijze daaraan deelnemen (1 Cor.11:27-28). Een geestelijk begrip van het heiligdom zal ons helpen het lichaam des Heren te onderscheiden.

Brood van fijn meel

Niet slechts als geheel, maar in elk van de vier ingrediënten symboliseerde het brood Christus. Het fijne meel waarvan het brood gebakken was, was fijn gemalen meel, (alle grove en harde delen waren er uit verwijderd). Dit symboliseerde Christus, Die volmaakt werd door lijden. Als we aan Hem gelijk willen zijn, dan moeten ook wij door het maalproces, verfijnd worden en alle hardheid en ruwheid moet uit ons leven verwijderd worden. «In Jezus was geen ongelijkheid. Hij was altijd gelijkmatig van karakter, altijd Dezelfde. De ene dag in Zijn leven was niet tegengesteld aan de andere, het ene uur van dienst kwam niet in botsing met het andere. In Hem was iedere gesteldheid volmaakt, niets teveel, niets misplaatst, niets gebrekkig. In Hem ontaardde vastberadenheid niet in hardnekkigheid, of kalmte in stoïcijnse onverschilligheid.» Andrew Jukes, in the Law of the Offerings. p.75.

Andere ingrediënten

Het toonbrood was een waar spijsoffer. Behalve het fijne meel was er olie, water en zout, maar net als het heilig avondmaalsbrood was het ongezuurd (Lev.2:1,5,11,13). De olie symboliseerde het werk van Christus door de Heilige Geest. «We ontvangen Christus door Zijn Woord en de Heilige Geest wordt gegeven zodat door het Woord van God ons verstand geopend zal worden om de waarheden in ons hart te doen doordringen.» MB 164.

Zout

Zout is bederfwerend, een symbool van onbedorvenheid. Een eerbiedige studie van het Woord zal de student voor verdorven leerstellingen bewaren, zowel als voor verdorven manieren. Zout wordt soms op ijspaden gestrooid om de mensen voor uitglijden te behoeden. Zo zal het Woord van God ons behoeden voor uitglijden op de glibberige paden van het leven. Zout is niet alleen conserveermiddel, maar het is ook


	You are home- www.agp-internet.com/react- sermonroom Nederlands (overdenkingen & Bijbelstudies)

	De gouden Tafel (20) De eerste stap in heiligmaking We zijn nu werkelijk in het heilige, de plaats der heiligmaking. Geweldige mogelijkheden liggen voor ons. Laten we elke gelegenheid benutten met alle middelen die de hemel ons ter beschikking stelt. Zoals in de voorhof van het heiligdom, het werk van verzoening en rechtvaardigmaking verzinnebeeld worden bij het koperen altaar en het wasvat, zo wordt in het heilige de heiligmaking verzinnebeeld door de gouden tafel, het gouden altaar en de gouden kandelaar. He<%-2>iligmaking is werkelijk een “gouden” ervaring. De gouden tafel verschaft ons de eerste gelegenheid tot christelijke groei voor karaktervervolmaking, voor heiligmaking. Het is het werkelijke startpunt voor onze groei naar de maat van de wasdom der volheid van Christus. De gouden tafel Ex.25:23-30; 37:10-16. De tafel stond aan de noordzijde van het heilige en was van acaciahout gemaakt en met goud overtrokken. Op deze wijze wordt de verbinding tussen de Godheid en de mensheid gesymboliseerd. Het woord van God, geïnspireerd door God, maar door mensen geschreven, toont deze verbinding. Zoals reeds opgemerkt, is Christus de Almachtige (Jes.11:5; Openb.19:6). Afgoderij vervalst de waarheid en toen Israël afviel, maakte het goden van “goud.” Hiermee verwierpen zij de ware God, het zuivere goud en zeiden: “Dit is uw God Israël, die u uit het land Egypte heeft gevoerd.” Ex.32:4,8. De tafel was twee el lang, een el breed en anderhalve el hoog, dezelfde hoogte als het rooster in het koperen altaar. Zou dit niet een aanwijzing kunnen zijn, dat rechtvaardigmaking en heiligmaking van evengroot belang zijn in de christelijke ervaring? De eerste is de grondslag voor de tweede, maar geen van tweeën kan gemist worden. De twee kronen van de tafel Geheel rond de bovenkant van de tafel was een omlijsting van goud, (Ex.37:11) een krans. Buiten deze krans was er nog een andere: “Hij maakte er een rand van een handbreedte omheen en een gouden krans rondom de rand.” Ex.37:10,12; 25:25. Hiervan zeggen sommigen dat deze lagere rand of krans, een plank onder het tafelblad omsloot, zoals dat te zien is aan onze moderne serviestafels. Als dat zo was dan vormde deze plank een plaats voor de schalen die op de tafel waren (Ex.37:16). Op deze wijze werd de tafel met een dubbele kroon versierd, één rond de bovenkant en één rond de plank die lager was gelegen (Ex.37:16). Aan de buitenkant van deze krans, op de vier hoeken van de tafel, waren vier ringen van geslagen goud voor de draagstokken (Ex.37:13,14; 25:26,27). De dubbele lijst van kransen had een tweevoudige betekenis. Een krans (een soort kroon) door een souverein gedragen, wijst op autoriteit en macht. Het Woord van God, door het brood op de tafel gesymboliseerd, heeft dynamische kracht. In het hart ontvangen, verandert het het leven. Het is levend en krachtig en scherper dan een tweesnijdend zwaard en het dringt door, zó diep, dat het vaneenscheidt ziel en geest (Hebr.4:12). Het heeft gezag. Het Woord riep de wereld in aanzien. “Door het Woord van de Here werden de hemelen gemaakt en al hun heir door de adem van Zijn mond.” Psalm 33:6. Wanneer God spreekt, laat dan de aarde voor Hem zwijgen (Hab.2:20). Hij is het Die spreekt, het is aan ons om te gehoorzamen. Deze kronen verzinnebeelden zeer toepasselijk het loon dat diegenen zullen ontvangen, die altijd van de gouden tafel eten. Iedereen die ijverige studie heeft gemaakt van Gods woord, zal het er mee eens zijn dat het de ziel een dubbele beloning geeft. De gouden tafelschalen “En hij maakte het gerei dat op de tafel behoorde, de schotels, schalen, kommen en de kannen waarmee geplengd wordt, van louter goud.” Ex.37:16. Hoeveel schalen van elk soort er waren wordt niet verteld, maar zonder twijfel varieerde het aantal al naar gelang de dienst dit vereistte. De twaalf vorsten brachten elk een gouden schaal bij Mozes, verder een gouden sprengbekken en een gouden schotel (Num.7:86). Het brood op de tafel “Gij zult fijn meel nemen en daarvan twaalf koeken bakken; uit twee tienden efa zal elke koek bereid worden; gij zult ze op twee stapels leggen, zes op een stapel op de tafel van louter goud voor het aangezicht des Heren.” Lev.24:5-9. Elke koek was bereid uit twee tienden efa meel. Een tiende efa was ongeveer 2,2 liter als inhouds maat. D.w.z. dat elke koek gemaakt werd uit plus minus 4,5 liter meel. Het stelsel van maten en gewichten dat in de Bijbel gehanteerd werd is natuurlijk verloren gegaan. We mogen echter veilig aannemen, dat deze twaalf grote broden ruim in de behoefte van de priesters voorzagen, dus van Aäron en zijn vier zonen (Ex.28:1) die de twaalf stammen vertegenwoordigen (Lev.24:9). Het werd op een heilige plaats gegeten. Dat is in de voorhof, welke een heilige plaats was (Lev.6:26). In het heiligdom zelf werd nooit iets gegeten. De eerste afdeling wordt dikwijls “de tent der samenkomst” genoemd, en de tweede afdeling “het heiligdom” (zie Lev.16:8). In de Hebreeënbrief wordt daaraan vastgehouden. Volgens Hebr.8:2 doet Jezus dienst in de tabernakel en in het heiligdom (grieks) d.w.z. in de eerste en de tweede afdeling van het heiligdom. Het brood en de wijn werden gedurende de week gegeten en gedronken door de priesters. Hierbij wordt opgemerkt dat dit geen alcoholische wijn was want dit was op straffe des doods verboden (Lev.10:8-9). Christus: “het Brood des Levens” Het brood symboliseert Jezus, het Brood des Levens (Joh.6:35). Hij is het brood dat uit de hemel nederdaalde: het Woord van God (Joh.6:32,33,38,63; 1:1). Het brood en de wijn op de tafel wijzen naar het heilig avondmaal. Let er op dat dit onmiddellijk volgt op de instelling van de voetwassing, verzinnebeeldt aan het wasvat. Wanneer wij, nadat we gewassen zijn deelnemen aan het brood en de wijn van het avondmaal, vernieuwen we dan niet ons verbond met Jezus, om ons dagelijks te voeden met het Brood des Levens en te drinken uit de Fontein des levens? (Joh.6:53-56). Onderscheiden wij in deze symbolen Zijn gebroken lichaam en Zijn vergoten bloed en zijn we gewillig voort te gaan met het deelnemen aan Zijn lijden, waarvan het Heilig Avondmaal een voorstelling is? Laten wij daar goed over nadenken opdat wij niet op onwaardige wijze daaraan deelnemen (1 Cor.11:27-28). Een geestelijk begrip van het heiligdom zal ons helpen het lichaam des Heren te onderscheiden. Brood van fijn meel Niet slechts als geheel, maar in elk van de vier ingrediënten symboliseerde het brood Christus. Het fijne meel waarvan het brood gebakken was, was fijn gemalen meel, (alle grove en harde delen waren er uit verwijderd). Dit symboliseerde Christus, Die volmaakt werd door lijden. Als we aan Hem gelijk willen zijn, dan moeten ook wij door het maalproces, verfijnd worden en alle hardheid en ruwheid moet uit ons leven verwijderd worden. «In Jezus was geen ongelijkheid. Hij was altijd gelijkmatig van karakter, altijd Dezelfde. De ene dag in Zijn leven was niet tegengesteld aan de andere, het ene uur van dienst kwam niet in botsing met het andere. In Hem was iedere gesteldheid volmaakt, niets teveel, niets misplaatst, niets gebrekkig. In Hem ontaardde vastberadenheid niet in hardnekkigheid, of kalmte in stoïcijnse onverschilligheid.» Andrew Jukes, in the Law of the Offerings. p.75. Andere ingrediënten Het toonbrood was een waar spijsoffer. Behalve het fijne meel was er olie, water en zout, maar net als het heilig avondmaalsbrood was het ongezuurd (Lev.2:1,5,11,13). De olie symboliseerde het werk van Christus door de Heilige Geest. «We ontvangen Christus door Zijn Woord en de Heilige Geest wordt gegeven zodat door het Woord van God ons verstand geopend zal worden om de waarheden in ons hart te doen doordringen.» MB 164. Zout Zout is bederfwerend, een symbool van onbedorvenheid. Een eerbiedige studie van het Woord zal de student voor verdorven leerstellingen bewaren, zowel als voor verdorven manieren. Zout wordt soms op ijspaden gestrooid om de mensen voor uitglijden te behoeden. Zo zal het Woord van God ons behoeden voor uitglijden op de glibberige paden van het leven. Zout is niet alleen conserveermiddel, maar het is ook