waarvan een elk de titel droeg: Testimony tor the Church (Getuigenis voor de Gemeente). Zo kwamen boodschappen voor onderricht en verbetering onder het bereik, die God van tijd tot tijd zond om Zijn volk te zegenen, te berispen en te leiden. Om aan de aanhoudende vraag naar deze instructies te voldoen, werden deze in 1855 opnieuw uitgegeven in vier gebonden boeken, en deze vormen met andere delen die nog verschenen van 1889 tot 1909, de complete uitgave van negen delen van de Testimonies tor the Church. (Getuigenissen voor de Gemeente).
Hoewel veel van hun tijd besteed werd aan reizen en openbare arbeid, hadden James en Ellen G. White hun domicilie in de Oostelijke Staten tot 1855. De volgende zeventien jaren woonden ze in de staat Michigan. Van 1872 tot aan de dood van James White in 1881, verbleven ze in Californië.
Hoewel nooit zo sterk van gestel, genoot Mevr. White op middelbare leeftijd toch een goede gezondheid.
Vier kinderen werden in het gezin geboren. De oudste jongen, Henry, bereikte slechts de zestienjarige leeftijd, de jongste zoon, Herbert, stierf op de leeftijd van drie maanden. De twee middelste jongens, Edson en William, groeiden op, en beiden waren ze actief in het werk van het Kerkgenootschap der Zevende-Dags Adventisten.
In antwoord op een verzoek van de Generale Conferentie, ging Mevr. White in de zomer van 1885 naar Europa. Daar bleef ze twee jaren om het pas begonnen werk op dat continent in vaste banen te leiden. Zich vestigend te Bazel, Zwitserland, reisde zij aanhoudend door Zuid-, Midden- en Noord-Europa, waar zij de grote vergaderingen van de Gemeente bezocht, alsmede ook de kerkdiensten van de gelovigen.
Daarna werden vier jaren doorgebracht in de Verenigde Staten. In 1891, opnieuw ingaande op hef verzoek van de Generale Conferentie, ging zij scheep naar Australië. Daar bleef ze negen jaren en hielp in die pionierstijd mee aan de ontwikkeling van het volk in dat grote Australische veld, vooral op het gebied van on

derwijs en geneeskunde. In 1900 keerde Mevr. White naar de Verenigde Staten terug, en schiep zich nu een tehuis aan de Westkust, te St. Helena, Californië, waar ze tot haar dood in 1915 bleef.
Gedurende al haar dienstjaren, werd de invloed van Mevr. White gevoeld in al de gelederen van de ZevendeDags Adventisten. Zij bezocht kerkdiensten, nam deel aan de vergaderingen van de Generale Conferentie en bezocht zo mogelijk ook de kampvergaderingen. Vaak bracht dit werk gedurende een geheel seizoen haar van de ene kampvergadering naar de andere, waar zij zowel voor de gemeente als op grote openbare vergaderingen sprak.
Gedurende tientallen van jaren verschenen geregeld artikelen van haar pen in de periodieken van het Kerkgenootschap. Deze wekelijkse, geïnspireerde boodschappen oefenden een rustige, maar zeer opbouwende invloed uit. Van lijd tot tijd verschenen haar boeken om gretig gelezen en herlezen te worden. De taak om de instructies en inlichtingen, haar door gezichten geopenbaard, de Gemeente en de wereld voor te houden, nam haar gehele leven in beslag. Haar gehele leven heeft zij met tussenpozen die visioenen gehad.
Reeds heel vroeq in 1858 kwam hef omvangrijke basis-visioen van The Great Controversy (De Grote Strijd). Binnen zes maanden na de openbaring was de stof gereed om uitgegeven te worden in de vorm van een boekje Spiritual Giffs (Geestelijke Gaven) Vol. 1, ,,The Great Confroversy between Christ and His angels and Satan and His angels". (De Grote Strijd tussen Christus, en Zijn engelen en Satan en zijn engelen) (Early Wrifings, dl. 3). In vele opeenvolgende gezichten werd het verhaal van de grote strijd nog in meerdere bijzon
. derheden blootgelegd, en Mevr. White schreef het opnieuw, eerst in de jaren zeventig en tachtig, in de vier delen van de Spirit of Prophecy (Geest der Profetie) en later in de delen van de „Conflict der Eeuwen"serie - Patriarchs and Prophets, Prophets and Kings, The Desire of Ages, Acts of the Aposties, en The Great Controversy.

(Patriarchen en Profeten, Profeten en Koningen, De Wens der Eeuwen, Handelingen der Apostelen en De Grote Strijd). Andere werken van de hand van Mevr. White, die een brede, opbouwende invloed hebben uitgeoefend, zijn The Ministry of Healing (Gezin en Gezondheid), Christ's Object Lessons (De Gelijkenissen van Christus), Education (Opvoeding), Thoughts from the Mount of Blessing (Gedachten uit de Bergrede) en nog enkele boeken op het gebied van raadgeving, zoals Gospel Workers (Evangelie arbeiders) Colporteur Evangelist (De Colporteur-Evangelist), Counsels to Parenis, Teachers and Students (Raadgevingen aan Ouders, Leraars en Leerlingen) enz. Het welbekende boekje Schreden naar Christus, in zestig talen verschenen, is door millioenen gelezen.
In 1909 bezocht Mevr. White op een en tachtigjarige leeftijd de vergadering van de Generale Conferentie, die gehouden werd in Washington, D.C. Dit was haar laatste reis dwars door de Staten. De nog volgende vijf jaren werden besteed aan het schrijven van artikelen voor de periodieken van het Kerkgenootschap en aan het publiceren van haar boeken.
Bijna aan het einde van haar leven, zeide ze: „Of mijn leven nu wel of niet gespaard zal worden, zo zullen mijn geschriften toch voortdurend spreken, en hun werk zal voortgaan, zolang als de tijd nog duurt." - Writing and Sending out of the Testimonies for the Church, blz. 12, 13.
Hoewel Mevr. White in haar literaire arbeid actief bleef tot begin 1915, is zij de laatste drie jaren van haar leven toch niet zo zwaar belast geweest door de scheppende kracht van haar pen, die gedurende de lange jaren van haar leven haar werk zo zeer heeft gekenmerkt. Met onversaagde moed en in het volle vertrouwen op haar Verlosser, is zij ontslapen in haar eigen huis, op 16 Juli 1915, en is begraven naast haar man en kinderen op de Oak Hill bepraafplaats in Battle Creek, Michigan.
Zevende-Dags Adventisten hebben het dienstwerk van Mevr. White, als de „boodschapster des Heren", altijd ge

zien, en zien dat vandaag de dag nog als de vervulling van de profetie van Openbaring 12 : 17 en 19 : 10, dat de laatste gemeente, die „de geboden Gods bewaart", moet hebben „de getuigenis van Jezus" - „de geest der profetie". Zij zien in haar werk de gave der profetie, waarvan Paulus spreekt in Efeze 4 : 9-13, met andere gaven geplaatst in de Gemeente „ton de volmaking der heiligen", en „tot opbouwing des lichaams van Christus; totdat wij allen zullen komen tot de enigheid des geloofs".
De openbaringen, gedurende haar lange leven door haar gegeven, waren in harmonie met Gods geordineerde middelen, kenbaar gemaakt aan Israël: „Zo er een profeet onder u is, Ik, de Here, zal door een gezicht Mij aan hem bekend maken, door een droom zal Ik met hem spreken." Numeri 12 : 6. Wat karakter betreft had haar werk veel overeenkomst met dat van de leider van het Israël van ouds, waarvan vermeld staat in Hosea 12:14: „Maar de Here voerde Israël op uit Egypte door een profeet,, en door een profeet werd hij gehoed."
Mevr. White stond onder haar naasten en vrienden be kend als een ernstige, godvruchtige, Christelijke vrouw. Voor een waardering van haar leven en werken, zoals dat gezien werd door degenen om haar heen, richten wij ons tot de American Biographical History, waarin de redactie in 1878 zegt:
„Mevr. White is een vrouw van een buitengewoon geestelijke evenwichtigheid. Welwillendheid, geestelijke aanleg, nauwgezetheid en idealisme zijn de overheersende kenmerken. Haar persoonlijke eigenschappen zijn van die aard, dat zij van allen, die met haar in contact komen, de warmste vriendschap verkrijgt, terwijl ze ieder het grootste vertrouwen in haar oprechtheid inboezemt.. . Niettegenstaande haar lange jaren van openbare arbeid, heeft ze altijd die eerlijkheid en eenvoud behouden, welke reeds de aanvang van haar leven kenmerkten.
„Als spreekster is Mevr. White een van de succesvolste onder de weinige vrouwen, die gedurende de laatste

twintig jaren in dit land, door het houden van openbare lezingen bekendheid hebben verworven. Voortdurend gebruik heeft haar stembanden zo ontwikkeld, dat van haar stem een ongekende diepte en kracht, uitgaat. Haar duidelijkheid en articulatie-vermogen zijn zo groot, dat, sprekende in de open lucht, men haar vaak op een afstand van een mijl nog duidelijk kan verstaan. Haar woorden, hoewel eenvoudig, zijn.altijd krachtig en prachtig gekozen. Wanneer zij bezield wordt door haar onderwerp, bereikt ze soms een wonderlijke welsprekendheid, zodat ze de grootste vergadering uren lang in de greep van haar betoog houdt, zonder een teken van ongeduld of vermoeidheid,'
„De behandelde stof van haar lezingen is altijd van practische aard, hoofdzakelijk gaande over plichten in de huiselijke kring, de godsdienstige opvoeding der kinderen, geheelonthouding en dergelijke onderwerpen, Op opwekkingsvergaderingen is zij altijd de spreekster, die het meeste bereikt. Zij heeft meermalen gesproken op bijzonder grote bijeenkomsten, in de grote steden, over haar geliefkoosde onderwerpen, en dan was ze 'altijd verzekerd van de meest welwillende ontvangst. Op een zekere keer in Massachusetts, hebben twintig duizend mensen met de grootste aandacht meer dan een uur naar haar geluisterd.
„Meur. White is de schrijfster van talrijke boeken, die wijd en zijd verspreid zijn geworden. Haar geschriften worden gekarakteriseerd door dezelfde eenvoud en prac
tische aard, die ook duidelijk zichtbaar waren in haar lezingen. Zij komen binnen de huiselijke kring van een gezin op een wijze, dat ze de aandacht zullen boeien van de onbevooroordeelde lezer en een goede invloed zullen uitoefenen op de ernstige plichten van het practische leven." - American Biographical History of Eminent and Self-Made Men of the State of Michigan (Third Congressional District), blz. 108.
Door haar medewerkers, de Gemeente en de leden van haar gezin, werd Mevr. White erkend en geëerd als een toegewijde moeder, en als een vlijtige, welwillende,