Zeker 50.000 christenen in Noord-Korea vast

van onze redactie kerk

ERMELO - Hoewel het regime er alles aan doet om te voorkomen dat Noord-Koreanen tot geloof komen, gebeurt dat toch regelmatig. Feit is dat vele Noord-Koreaanse christenen sterven in gevangenschap.

Voordat het communisme in Noord-Korea voet aan de grond kreeg, was een groot deel van de bevolking christen. Tegenwoordig ligt dat anders. Van de 20 miljoen inwoners zijn er nog tussen de 200.000 en de 400.000 christen, zegt 'Peter'. Hij staat regelmatig in contact met Noord-Koreaanse christenen, wordt naar eigen zeggen door diverse geheime diensten gezocht en wil dus niet met zijn naam of nationaliteit in de krant. Volgens deze Peter zitten in het dictatoriaal geregeerde Noord-Korea zo'n 200.000 mensen vast in concentratiekampen. Tussen de 50.000 en de 70.000 van hen zijn volgens hem christen.

De situatie in Noord-Korea wordt steeds schrijnender, zegt Peter in een interview dat Open Doors, een in Ermelo gevestigde organisatie die opkomt voor vervolgde christenen, heeft verspreid. ,,Sinds 1995 zijn tenminste twee miljoen mensen omgekomen van de honger. De staat kon door mislukte oogsten niet meer zorgen voor zijn mensen. De voedseldistributie stokte. Er ontstond een ondergrondse markt waar de staat niet tegen optrad. Veel Noord-Koreanen gingen illegaal naar China om voedsel te kopen. Het voedsel dat ze niet zelf nodig hadden, werd verkocht op de zwarte markt.''

Deze problemen beschadigen volgens hem de reputatie van de Noord-Koreaanse leider Kim Jung Il. ,,Ondertussen ging hij wel door met het aanleggen van monumentale gebouwen. Veel mensen zien hem niet meer als een onaantastbare god.''

Nog steeds proberen veel Noord-Koreanen de Tumen, de grensrivier met China, over te steken. Sommigen vanwege hun handelsbelangen, anderen willen definitief vluchten, zegt Peter. De risico's zijn echter groot. ,,Ik heb getuigenverklaringen van mensen die opgepakt zijn. De Noord-Koreaanse autoriteiten onderwerpen de gevangenen aan dagenlange verhoren. Ze worden veel geslagen en krijgen geen eten of drinken. De helft van de opgepakte mensen overleeft dit niet. De andere helft komt terecht in de meest verschrikkelijke werkkampen.''

Onder druk

Als vluchtelingen er wel in slagen China te bereiken, worden ze volgens hem meestal geholpen door christenen. ,,Vroeger gingen Noord-Koreanen op zoek naar gebouwen met een kruis daarop'', zegt Peter. ,,Ze wisten dat daar mensen waren die hen wilden helpen. Tegenwoordig is dat geen optie meer. China steekt namelijk veel energie in het opsporen en uitzetten van Noord-Koreaanse vluchtelingen. Kerken in het grensgebied worden onder druk gezet vluchtelingen aan te geven. Als ze niet meewerken, verliezen deze kerken hun registratie en individuele gemeenteleden kunnen tot vijf jaar gevangenisstraf krijgen. Veel kerken hebben toegegeven en spioneren nu voor China.''

Een ander probleem is dat niet alle gevluchte Noord-Koreanen hun christenen in China direct vertrouwen, zegt Peter. ,,Noord-Koreanen zijn zo geïndoctrineerd, dat gaat ons voorstellingsvermogen te boven. In Noord-Korea worden christenen zwart gemaakt met verzonnen verhaaltjes, bijvoorbeeld dat zendelingen in de jaren dertig enkele ondeugende kinderen hebben vergiftigd.''

Daardoor uiten vluchtelingen vaak felle kritiek op het christendom. ,,Christenen die hen helpen, moeten accepteren dat ze zo geïndoctrineerd zijn'', zeg Peter. ,,Het duurt erg lang voor vluchtelingen beseffen dat bijna alles wat hun is geleerd, is gelogen. In het begin staan ze daarom niet open voor het Evangelie. Ze hebben lang als beesten geleefd en hun harten zijn versteend. Maar als wij een arm om hen heenslaan, met hen meehuilen, en als ze meedoen aan kerkdiensten en bijbelstudie verandert er langzaam iets. Hun harten ontdooien.''

Gemiddeld duurt het zes tot twaalf maanden voordat Noord-Koreaanse vluchtelingen tot geloof komen, vertelt Peter. ,,Sommige Noord-Koreanen die zich bekeren, vinden zoveel kracht in hun geloof dat ze willen terugkeren naar hun geboorteland om te evangeliseren. Dat is erg risicovol, want wie gepakt wordt, wordt óf geëxecuteerd óf naar één van de zwaarste 'werkkampen' gestuurd.''

Training

Voordat christenen teruggaan, worden ze daarom eerst getraind. ,,Ze hebben alleen bijbelstudie nodig'' zegt hij. ,,Want in Noord-Korea kunnen ze alleen op de Here God vertrouwen. Hun enige wapen is gebed. Omdat het zo gevaarlijk is een bijbel te bezitten, leren ze grote delen van de Bijbel uit hun hoofd.''

Na hun geheime terugkeer proberen de christenen hun naaste omgeving te bereiken met het Evangelie. Peter: ,,Tijdens de hongersnood ontstonden groepen mensen die elkaar hielpen. De meeste mensen hebben daardoor een kleine groep familieleden en vrienden die ze kunnen vertrouwen. De christenen leggen het Evangelie uit en vormen na verloop van tijd soms een huiskerk van vijf of zes mensen. Ze ontmoeten elkaar in het geheim.''

Onervarenheid

Maar deze christenen zijn volgens hem nergens veilig. Vooral de jongeren worden vanwege hun onervarenheid nog wel eens ontdekt of verraden. ,,Zodra christenen worden opgepakt, verliezen we hen uit het oog'', zegt Peter. ,,We kunnen dan alleen nog voor hen bidden. Hoewel veel mensen in kampen sterven, mogen we Gods kracht niet onderschatten. Er zijn verhalen bekend van Chinese christenen die twintig jaar of langer hebben vastgezeten in werkkampen en dat hebben overleefd. In Noord-Korea is dit ook mogelijk.''

Dat er in landen als Nederland veel wordt gebeden voor de christenen in Noord-Korea, stimuleert hen enorm, zegt Peter. ,,Het simpele feit dat andere christenen van hun situatie weten en voor hen bidden geeft al zoveel hoop en kracht. Zonder gebedssteun kunnen ze niet standhouden en het Evangelie niet verspreiden. Zonder gebed overleeft de Noord-Koreaanse Kerk niet.