You are - home - agp news - Nederlands Index


'Migrantenkerken worden vernederd'

AMSTERDAM - Kerkverzamelgebouw De Nieuwe Stad viert deze week haar tweede lustrum. Het gezamenlijk onderdak van vijf verschillende kerken geldt als het oecumenische visitekaartje voor de Bijlmer. Het gebouw met twee kerkzalen wordt onderverhuurd aan negen migrantenkerken. Deze opvang is echter een druppel op de gloeiende plaat.

Volgens beheerder Henk de Boer is er een wachtlijst van vijftien kerken. En dan hebben we het nog niet over de tientallen migrantenkerken die geen fatsoenlijk onderdak hebben, vult Jan de Jonge aan.

Sinds jaar en dag is de oud-basisschooldirecteur in touw voor de gekleurde medechristen. "Ik kan ze niet in de steek laten'', vertelt De Jonge in De Nieuwe Stad. We trefffen het die woensdagmorgen. Hernhutterbasisschool Crescendo opent het schooljaar met een kerkdienst. Een bijennest, zo druk is het hier met Surinamers van de Evangelische Broedergemeente. Een enthousiast kinderkoor begint bijna al te zingen voordat het sein daartoe gegeven is.

"Een heerlijke opsteker'', snuift De Jonge. En: "Hoezo, de kerken lopen leeg?'' Hij zegt dat "omdat de Amsterdamse politiek de migrantenkerken niet ziet staan''. Ze worden weggestopt in parkeergarages. Nu de Bijlmer op de schop gaat - de jaren-zestig-flats worden gesloopt - kwam de 'ondergrondse kerk' voor het voetlicht. Waar moeten deze gemeenten heen nu ze hun onpraktische maar dure onderdak kwijtraken? Beleidsmakers, zo oordeelt De Jonge, reageren te traag. Hij vindt dat de religieuze groeperingen vernederd worden. Ook rekent hij daartoe de moslims en hindoes. "Kolonialisme in een modern jasje'', zegt hij rustig.

Veel migranten durven uit ontzag voor de overheid niet te klagen. Zo weet hij van vertegenwoordigers van bepaalde religies die gehoorzaam 'ja' zeggen als ze worden gemaand wat aan de brandveiligheid te doen. Maar intussen gaan ze hun eigen gang, weet hij.

Met Jan de Jonge op pad gaan is een belevenis. Ook leidt hij groepen rond, waarbij zijn missie is te laten zien hoe vitaal de kerk is in het door velen als 'goddeloos' afgeschreven Amsterdam.

De trip per auto voert langs verpauperde flats en onder lege parkeergarages door vol met graffiti-kunst. In flat Kraaiennest heerst een onwerkelijke, bijna Derde Wereld-achtige sfeer. De betonnen vloer van een moskee onder een parkeergarage is geïsoleerd met honderden fruitdrankpakken, wat een kleurrijk patroon oplevert. In deze loods komen op vrijdag bijna duizend gelovigen samen. Het is wachten op de uitbreiding van een bestaande moskee, hoewel er minstens twee nodig zijn.

Het gebouw van de overburen, Pinkstergemeente Zuid-Oost op nummer 95, ziet er van binnen veel meer als kerk uit. Aan de buitenkant oogt het als een schuilkerk. "Het lijkt wel of de kerken er niet mogen zijn'', gromt De Jonge. De parkeergarage valt binnen een jaar ten prooi aan de slopershamer. Er is onzekerheid over de toekomst. De Jonge raadt deze kerk aan niet te vertrekken voordat er een oplossing gevonden is.

Intussen bereiken we parkeergarage Echterstein aan de Daalwijkdreef, waar de Pentacostal Revival Church huis houdt. Zij huurt het gebouw weer van de Filadelfia-gemeente, omdat deze anders de drieduizend euro huur per maand niet kan betalen. De kerkzaal met een paar honderd stoelen heeft een bijzonder laag plafond. Als het 's zondags vol zit, zal het er benauwd zijn.

Voorin staat een drumstel. Migrantenkerken kunnen niet overal in, want de begeleidende muziek produceert nogal wat decibels. We worden warm verwelkomd met een 'God bless you' door pinkstervoorganger Immanuel Koney. Hij uit zijn wens om naast de kerkdienst op zondag ook een jeugddienst en crêche te organiseren. Maar de nevenruimtes daarvoor ontbreken.

Ze roeien met de riemen die ze hebben om ook in praktische zin christelijke gemeente te zijn. Rond deze flat houden zich veel junks op. Eentje biedt er aan de auto te wassen, maar De Jonge bedankt voor de eer. De Pentacostal Revival Church verstrekt elke donderdag de drugsverslaafden een warme maaltijd. De Jonge benadrukt de maatschappelijke relevantie van de migrantenkerken: "De beleidsmakers moeten hen meer als cultuurdragers verwelkomen. Ik heb tegen de verantwoordelijke wethouder gezegd: nu willen jullie in deze buurt een coffeeshop vestigen en een afkickcentrum. Maar als je nu elke buurtkerk vijf junks toevertrouwt - en we hebben hier wel tachtig kerken - dan is de harde kern van vierhonderd verslaafden weg.''

Volgens hem begint langzaam het besef door te breken dat de door de Amsterdamse politiek gepropageerde scheiding tussen kerk en staat (overheid mag zich niet bemoeien met de kerk, en omgekeerd) onwerkbaar is. De migrantenkerk kruipt steeds meer uit haar schulp. "Zo heeft de buitenwacht de gospelkoren van deze kerken ontdekt. Komend weekend verzorgen vijf koren optredens in Nederland.''

Het is niet alles kommer en kwel. De gemeente van de True Teachings of Christ's Temple (TTCT) - van Ghanese oorsprong - huurde een deel van een parkeergarage van het Cultureel Educatief Centrum. Nadat deze garage plat moest, kreeg men een bescheiden plaatsje in de vervangende nieuwbouw van het Regionaal Opleidings Centrum (ROC). Voorganger Daniel Himmans-Arday leidt ons trots rond. De ruimte - blauwe wanden, lichtgrenen stoelen - oogt strak-modern. Ze is nu al te klein, vertelt De Jonge. "Maar dat zullen ze zelf nooit durven zeggen.'' Verder zijn de ramen voorzien van matglas, zodat de uitstraling van een kerk ontbreekt. "Waarom? Ik had er een enorm groot kruis opgezet'', briest De Jonge.

De politiek moet onorthodoxe maatregelen durven nemen, vindt De Jonge. Zijn idee is om wat met de vele leegstaande kantoorgebouwen te doen. Hij zet zijn auto stil naast een acht verdiepingen tellend gebouw, met een groot bord 'te huur: 5800 m2'. De aankoop ervan - "een eenmalige investering'' - zal wellicht zestien kerken en kerkjes kunnen helpen, rekent hij voor.

De rondleiding voert langs een vervallen houten barak wat een hindoetempel moet voorstellen. Verderop staat een gebouwtje dat is neergezet om dienst te doen als cultureel centrum voor de hindoe-gemeenschap, maar op zondag klinkt er het 'praise the Lord' van christelijke kerken.

Hoewel De Jonge van mening is alle gemeenschappen in kaart te hebben gebracht, staat hij nog steeds voor verrassingen. Grenzend aan de parkeergaragekerk van de Nigeriaanse Cherubim- en Sherafimsekte klinken uit een zaaltje vreemde geluiden. Leden van de United Christ Faith Church lopen daar al wiegend hardop te bidden. Als we na een paar minuten weer buiten staan, wrijven we verbaasd onze ogen uit. De Jonge: "Dit verzín je toch niet?''
Bron: Nederlands Dagblad


Onvrede orthodoxen met Wereldraad blijft


GENEVE - De orthodoxe lidkerken volgen de nieuwe koers van de Wereldraad van Kerken met argusogen. De besluiten die het algemeen bestuur vorig jaar nam om hen tegemoet te komen, hebben hun argwaan nog niet weggenomen.

Dat bleek dinsdag aan het einde van de achtdaagse vergadering van het algemeen bestuur in het hoofdkwartier van de Wereldraad in Genève. De orthodoxe metropoliet Chrysostomos vroeg zich hardop af of de documenten en besluiten de stem van de orthodoxen wel genoeg weerspiegelen. De Armeens-orthodoxe kerkleider Aram I, voorzitter van het bestuur, viel hem daarin bij.

Chrysostomos is medevoorzitter van de stuurgroep van een speciale commissie over de orthodoxe deelname aan de Wereldraad, waarvan het bestuur vorig jaar de aanbevelingen overnam. Die hielden in dat het oecumenische orgaan besluiten voortaan zo veel mogelijk bij consensus neemt, dat het strengere regels gaat hanteren voor de toelating van nieuwe lidkerken en dat het oecumenische vieringen tijdens Wereldraad-bijeenkomsten aan banden legt.

De orthodoxe kerken (de groep lidkerken met verreweg de meeste leden) dreigden in 1998 uit de Wereldraad te stappen. Ze ergerden zich aan de dominantie van de protestantse lidkerken in het oecumenische orgaan. Die zorgde er bijvoorbeeld ervoor dat controversiële kwesties zoals de positie van de vrouw en homoseksualiteit hoog op de agenda stonden.

Homoseksualiteit staat nog steeds op de agenda van de Wereldraad, zij het in het brede kader van seksualiteit. Het algemeen bestuur wijdt tijdens zijn volgende vergadering in 2005 mogelijk een plenaire bijeenkomst aan dit onderwerp.
Bron: Reformatorsch Dagblad

Lidmaatschap Wereldraad voor RK-Kerk brug te ver

GENEVE - De huidige nauwe samenwerking met de Wereldraad van Kerken gaat de Rooms-Katholieke Kerk ver genoeg. Lidmaatschap in welke vorm dan ook is voor het Vaticaan niet aan de orde. Dat zei dr. John Radano, waarnemer namens het Vaticaan bij de vergadering van het algemeen bestuur van de Wereldraad, zaterdag.
De belangrijkste hinderpaal blijft het verschil in visie op de kerk tussen de RK-Kerk en de protestantse lidkerken van de Wereldraad. De RK-Kerk ziet zichzelf als de kerk die Jezus Zelf heeft ingesteld en die regelrecht teruggaat naar de eerste opziener Petrus, terwijl de protestanten vinden dat de diverse kerken, de RK-Kerk incluis, niet meer zijn dan openbaringen van het wereldwijde Lichaam van Christus. De oosters-orthodoxe kerken, wel lid van de Wereldraad, staan in hun kerkvisie trouwens dichter bij de RK-Kerk.

Radano ziet voorlopig geen aanleiding om gebruik te maken van de mogelijkheid die de Wereldraad sinds kort biedt om lid "in associatie met de Wereldraad" te worden. De Duitse lutherse bisschop Rolf Koppe, medevoorzitter van een speciale commissie over orthodoxe deelname in de Wereldraad, suggereerde vorig jaar dat die categorie het de RK-Kerk mogelijk maakt om intensiever mee te doen met het werk van de Wereldraad zonder volledig lid te hoeven worden.

De Wereldraad zou zelfs enkele zetels in het algemeen bestuur aan rooms-katholieken kunnen toekennen, opperde Koppe. Radano zei dat het Vaticaan geen uitnodiging heeft ontvangen om "lid in associatie met de Wereldraad" te worden. "Ik weet niet of we daardoor meer betrokken zouden raken dan we nu al zijn", aldus de Amerikaanse priester, bij de pauselijke raad voor de eenheid van de christenen verantwoordelijk voor de contacten met de protestantse kerken.

Mocht de RK-Kerk toetreden, dan is er ook nog de vraag hoe die dan vertegenwoordigd moet worden. Met 1 miljard leden wereldwijd vertegenwoordigt ze veel meer christenen dan alle andere lidkerken bij elkaar. "Sommige kleine lidkerken zullen bang zijn dat ze opgeslokt worden", aldus Radano.

Radano toonde zich zeer tevreden met de "innige relatie" met de Wereldraad. De RK-Kerk en de Wereldraad hebben een gezamenlijke werkgroep en werken samen op het gebied van vrede, gerechtigheid en milieubehoud. Rooms-katholieken doen volwaardig mee in de commissie voor geloof en kerkorde.

Het Vaticaan betaalt verder een voltijds stafmedewerker bij de Wereldraad, die voor de Wereldzendingsraad werkt, en een hoogleraar aan het theologische opleidingsinstituut van de Wereldraad, Bossey. Studenten van Bossey komen jaarlijks op uitnodiging van Radano's raad naar Rome voor een kennismaking met de RK-Kerk, inclusief een audiëntie bij de paus.

Radano is met vertegenwoordigers van de Wereldraad en van de pinkster- en evangelische kerken betrokken bij gesprekken over een wereldwijd christelijk forum. Dat is op dit moment niet meer dan een gespreksgroep, waarin volgens Radano nog veel wederzijds wantrouwen te overwinnen is. Of dat forum in de verre toekomst zal leiden tot een nieuw orgaan waarbij vrijwel de gehele christenheid is aangesloten, weet hij niet. "Voorlopig is er in de alledaagse oecumene nog veel moeilijk werk te doen."
Bron: Reformatorsch Dagblad


De eerste Praise and Worship website van Nederland


Op maandag 6 oktober a.s. zal de eerste PRAISE & WORSHIP site van Nederland online gaan. De site zal informatie geven over lofprijs en aanbidding d.m.v. bijbelstudies, reportages, interviews, recensies en nog veel meer.

Ook zal er de mogelijkheid zijn om middels een forum met elkaar van gedachten te wisselen over wat je als lofprijzer en aanbidder allemaal tegen kan komen in je taak in de gemeente en daarbuiten.

"We willen een resource-center zijn voor aanbiddingsleiders, muziekteams, geluidsmensen, en leiderschapsteams van gemeenten en chr. organisaties." zegt Edwin Landman, initiatiefnemer van de site. "Steeds meer gemeenten van allerlei denominaties hebben vragen over aanbidding als levensstijl en willen hierin onderwezen worden."

De site zal gefinancierd worden d.m.v. giften van broeders en zusters die dit werk ondersteunen, en evt. door bescheiden reclameinkomsten. De site zal te vinden zijn onder de URL: www.lofprijs-aanbidding.nl of www.praise-worship.nl
Bron: OneWay