Diverse ziekten troffen de laatste tien jaar Nederland: varkenspest, de gekkekoeienziekte, mond-en-klauwzeer en vogelpest. De kwalen leidden telkens tot onzekerheid. Maatregelen brachten veehouders tot verdriet. Doorgaans was er sprake van financieel verlies. In Zuid-Limburg is er nu sprake van een andere kwaal: de zogenoemde blauwtongziekte.
De sterfte onder het getroffen vee kan oplopen tot 30 procent. Drachtige dieren kunnen hun vrucht verliezen. Bij herstel blijkt soms de vruchtbaarheid minder. Of dieren lopen een achterstand op in de groei. Sommige beesten krijgen problemen met de luchtwegen. Dat alles is nadelig voor de eigenaars van het getroffen vee. De agrarische sector zit telkens in de hoek waar de klappen vallen.
Minister Veerman van Landbouw verbood export van levende runderen, schapen en geiten. Hij besliste dat er binnen een beperkte regio geen vee vervoerd mag worden. Het is begrijpelijk dat zulke voorschriften eigenaars van zulk vee tot ergernis brengen. Enkele veetransporteurs hielden zich niet aan het verbod op transport. Er valt begrip op te brengen voor het negeren van de ministeriële bepalingen. Toch mag iemand zo niet omgaan met overheidsregels.
Inmiddels vertelde een vertegenwoordiger van een exportorganisatie voor vee dat de maatregel te voorbarig is. De woordvoerder van de VVD in de Tweede Kamer zit op dezelfde lijn. Menigeen benadrukt dat Veerman had moeten wachten op beslissingen vanuit Brussel. Te vrezen valt dat deze tegenwerpingen mede zijn ingegeven door de angst voor economisch nadeel. Het virus verschilt vrij zeker van wat zich al eerder in Zuid-Europa verspreidde. Dat mag de minister immers extra voorzichtig maken.
Natuurlijk is het nodig afspraken te maken in Europees verband. Het samenwerken binnen de EU telt tal van nadelen. Maar ter zake van het voorkomen van uitbreiding van veeziekten is coördinatie nuttig. Maandag overlegden deskundigen in Brussel. Hopelijk kan Veerman daarna zijn maatregelen een beetje versoepelen. Matiging van een strenge regel valt doorgaans bij de betrokkenen beter dan aanscherping van een slap besluit.
Diverse veeziekten manifesteerden zich gedurende de laatste tien jaren. De geschiedenis kent tal van perioden waarin zulke dingen aan de orde waren. Nu valt de cultuur van een paar eeuwen geleden niet te vergelijken met de actuele situatie. Maar in elk geval waren mensen van 200, 300 jaar geleden in het algemeen godsdienstiger. Zo kwam het ook dat zij anders omgingen met hen overkomende tegenslag. Daar valt anno 2006 nog iets van te leren.
Wij spreken maandag niet zo onbevangen meer over Gods oordelen als de mensen uit de tijd van de Nadere Reformatie. Een van de oorzaken daarvan is dat de kennis van ziekte en geneeskunde sterk toenam. Een andere reden is dat de religiositeit sterk afnam. Lange tijd was er sprake van een soort juichstemming. De wetenschap scheen alles te kunnen bedwingen. De huidige cultuur mist steeds meer die zekerheid. Dan mag de vraag toch nog steeds worden gesteld of voortdurende tegenslag iets in zich kan hebben van een boodschap van hogerhand?
Bron: "Reformatisch Dagblad" Geplaatst: 21-08-2006 http://www.refdag.nl/artikel/1271385/Alweer+een+veeziekte.html
